Rezerwat, położony na południe od jeziora Hańcza w dolinie Czarnej Hańczy - to fragment łąki o powierzchni 0,98 ha, pokryty wieloma głazami, których liczbę ocenia się na ok. 10.000 szt., o obwodzie od 0,5 do 8 metrów. Głazy położone są na 4 tarasach: w korycie Czarnej Hańczy, na dnie doliny, na tarasie (10 m ponad lustrem wody w rzece), na powierzchni sandrowej (25 m ponad lustrem wody). Przytransportowane przez     
lodowiec ze Skandynawii wraz z potężną masą gliny zwałowej głazy narzutowe, zostały odsłonięte w wyniku rozmycia gliny przez wody roztopowe lodowca. Dla ochrony reliktowego krajobrazu polodowcowego, niewielki fragment łąki został objęty ochroną rezerwatową (1972 r).